Czasami tak bywa ( Baekhyun z exo-k) scenariusz dla Sandry Adam

Stało się, zerwałaś ze swoim ukochanym Baekhyun'em. Kłóciliście się dość często aż w końcu nie wytrzymałaś i powiedziałaś to. Wymsknęło ci się to jednak po chwili powiedziałaś  mu to prosto w twarz z odwagą której dotąd nie posiadałaś. Baekhyun odpowiedział na to, że widocznie los nie był wam dany, że widać do siebie nie pasowaliście, Po tych słowach wyszedł z twojego domu trzaskając drzwiami. Stałaś jak wryta, lecz po chwili oparłaś się o ścianę po której się zsunęłaś. Wybuchłaś strasznym płaczem.
Łzy wypływały z twoich oczu bez końca. Nadal płacząc wstałaś i poszłaś usiąść na kanapie (jakie orginalne XD). Włączyłaś jakiś film. Nie pamiętałaś kiedy zasnęłaś na kanapie z chusteczkami w ręku. Miałaś koszmary. Ciągle się budziłaś z krzykiem. Następnie po nim następował płacz. Dopiero udało ci się zasnąć nad ranem. Nie spałaś długo, ponieważ promyki słońca wkradły się do pokoju a poranne ptaszki zaczęły swoje koncerty. Otworzyłaś oczy i rozejrzałaś się po pokoju. Wszędzie leżały zużyte chusteczki higieniczne. Pozbierałaś je a następnie ruszyłaś do kuchni, żeby je wyrzucić. Kiedy je wyrzucałaś twój brzuch dał o sobie znać poprzez burczenie. Otworzyłaś lodówkę. Nie znajdowało się w niej nic specjalnego, więc wyjęłaś to co miałaś pod ręką. Z jedzeniem w ręku poszłaś do siebie do pokoju. Gdy się w nim znalazłaś wzięłaś laptopa i usiadłaś z nim na łóżku. Zobaczyłaś, że na GG jest dostępna twoja najlepsza przyjaciółka, traktowałyście się jak siostry. Napisałaś jej o tym co się stało z tobą i Baekhyun'em wczoraj. Od razu odpisała, że na pewno potrzebujesz wsparcia więc za chwileczkę będzie. Jak powiedziała tak się stało. Kiedy otworzyłaś jej drzwi od razu się do siebie przytuliliście ( oczywiście tak po przyjacielsku). Zaczęłaś płakać. Twoja przyjaciółka zaczęła cie pocieszać. Poszłyście na górę. Gadałyście długo, prawie 4 godziny. Na końcu powiedziała tobie, żebyś pojechała do swojej rodziny. Tam odpoczęła i o nim zapomniała. Nie chciałaś się zgodzić. Nie chciałaś przez niego cały świat przewracać do góry nogami. Po kilku dniach przemyśleń postanowiłaś jednak wyjechać. Dom twojej najbliższej rodziny znajdował się 2 godziny pociągiem od miasta. Nie chciałaś za bardzo wychodzić z domu, żeby przypadkiem jego nie spotkać. Zadzwoniłaś więc do ____(miejsce na imię przyjaciółki). Poprosiłaś ją żeby w wolnym czasie się spotkały . Zgodziła się. Miałaś się z nią spotkać w kawiarence niedaleko głównej drogi. Ubrałaś się jak najbardziej normalnie, przecież to twoja przyjaciółka a nie teściowa ( co mnie na to wzięło? sama nwm). Ubrałaś buty, założyłaś czarny płaszczyk a następnie sięgnęłaś ręką po torebkę żeby zawiesić ją sobie na ramieniu a potem wyjąć klucze. Szłaś niedaleko parku. Dochodziłaś już do kawiarenki. Przez szklaną ścianę zobaczyłaś, że na przeciwko twojej przyjaciółki siedzi Baekhyun o czymś z nią rozmawiając. Twoje wpatrywanie przerwało dzwonienie komórki. Na wyświetlaczu pojawiło się jej imię. Od razu cofnęłaś się o krok do tyłu, żeby nie mogli cię spostrzec. Odebrałaś. Twoja przyjaciółka pytała gdzie jesteś. Odpowiedziałaś jej, że się zbliżasz. Potem już tylko usłyszałaś, że się rozłączyła. Weszłaś do kawiarenki nie dając po sobie tego co przed chwilą zobaczyłaś. Z uśmiechem weszłaś i zasiadłaś na krześle gdzie przed sekundką siedział Baekhyun.  Zamówiłaś małą kawę. Powiedziałaś co postanowiłaś. Ku twojemu zdziwieniu zamiast okazać jakiekolwiek szczęście, że się jej posłuchałaś ona zaprzeczała mówiąc, żebyś jednak nie jechała, że to nie był za najlepszy pomysł. Mówiła zaprzeczenia wszystkich wczorajszych słów dotyczących wyjazdu. Nie wiedziałaś o co jej chodzi. Wstałaś i wyszłaś. Miałaś dość jej gadania. Szybkim krokiem ruszyłaś do domu. Kiedy już w nim byłaś z hukiem zamknęłaś za sobą drzwi i ruszyłaś na górę. Wyjęłaś z szafy walizkę. Następnie wyjmując z szafy ubrania i wkładając do niej. Łzy spływały ci po policzkach. Po nie całej półgodzinie byłaś spakowana. Zeszłaś z walizką na dół. Chwyciłaś bilet. Wyszłaś z mieszkania, teraz tylko prosto na dworzec. Pogoda jak twój humor się popsuła. Lał deszcz jak scebra. Gdy już dotarłaś na dworzec byłaś cała przemoczona. Dzięki temu nikt nie mógł zwrócić uwagi na twoje łzy. Za chwile miał przyjechać pociąg. ruszyłaś na peron 2. Widziałaś już światła w oddali zbliżające się w twoją stronę. Wjeżdżał już na peron, Ludzie wychodzili z niego. Ty czekałaś kiedy będziesz mogła wejść. Kiedy postawiłaś nogę na schodku usłyszałaś wołanie twojego imienia. Odruchowo się odwróciłaś. W twoją stronę biegł cały przemoczony Baekhyun. Nie miałaś w tym momencie nici współczucia w sobie. Pośpiesznie weszłaś po schodkach. Nie oglądałaś się za siebie. Znalazłaś wolne miejsce i się na nim usadowiłaś. Wyjęłaś książkę z torby i zaczęłaś ją czytać. Po chwili usłyszałaś krzyk "tu jesteś, znalazłem cię". Oderwałaś wzrok  od książki. Spojrzałaś przed siebie. Przed twoimi nogami klęczał zdyszany i cały mokry Baekhyun. Błagał cię żebyś mu wybaczyła. Że już nigdy nie podniesie na ciebie głosu. Wszyscy ludzie się na was patrzyli. Mówił to prosto z serca, wiedziałaś to. Poczułaś znów ciepło w sercu i motylki w brzuchu jak za pierwszym spotkaniem. Wiedziałaś, że między wami panuję prawdziwa miłość, a to była tylko jej próba. "Tak wybaczam ci, pabo" powiedziałaś z uśmiechem na buzi. Po tym wstał i jak małe dziecko rzucił ci się na szyję. "Dziękuje, nie zmarnuje tej szansy" powiedział składając pocałunek pełen miłości. Szczęśliwi na pierwszym peronie wysiedliście i pojechaliście do domu.
...................................................................................................................................................................Przepraszam, że tak długo czekałaś, ale mnóstwo nauki. Mam nadzieje, że się spodoba.
Pierwszy scenariusz na zamówienie, czekam na kolejne.^^^